Pravoslavlje

Danas proslavljamo Svetog Savu Osvećenog

206pregleda
 Neznatno selo Mutalask u oblasti Kapadokijskoj postalo je znamenito po ovome velikom svetilu crkve pravoslavnedž. Tu se Sava rodio od oca Jovana i majke Sofije. U osmoj godini napustio dom roditeljski i zamonašio se u obližnjoj obitelji, zvanoj Flavijanova. Posle 10 godina pređe u Palestinske manastire, i tu se najduže zadrži u obitelji svetog Jevtimija Velikog (v. 20. januar) i Teoktista. Prozorljivi Jevtimije proreče za njega, da će biti slavan monah i nastavnik monasima, i da će osnovati lavru veću od svih lavri toga vremena. Po smrti svetog Jevtimija udalji se Sava u pustinju, gde u jednoj pešteri, koju mu angel Božji iskaza, provede kao otšelnik pet godina. Posle toga, kada on posta savršen monah, počeše se, po Promislu Božjem, skupljati oko njega mnogi želatelji duhovnog života. Ubrzo ih se skupi tako veliki broj, da je Sava morao zidati i crkvu i kelije mnoge. Dođoše mu i neki Jermeni, kojima on odredi pešteru, gde će služiti na jermenskom jeziku. Kada mu otac umre, dođe mu njegova ostarela majka Sofija, koju on zamonaši, i dade joj keliju dalje od svog manastira, gde se ona podvizavaše do kraja života. Mnoge napasti pretrpe ovaj sveti otac od bliskih ljudi, od jeretika i od demona. No on sve pobeđivaše, i to: bliske ljude blagošću i popustljivošću, jeretike nepokolebljivim pravoslavnim veroispovedanjem, a demone krsnim znakom i prizivanjem Boga u pomoć. Naročito je veliku borbu imao sa demonima na gori Kastelu, gde je osnovao drugi svoj manastir. Osnovao je svega sedam manastira. On i Teodosije Veliki, njegov sused, smatrani su najvećim svetilima i stubovima Pravoslavlja na Istoku. Careve i patrijarhe oni su ispravljali u veri, a svima i svakome služili primerom smernosti svetiteljske i čudesne sile Božje. Posle trudnog i mnogo plodnog života upokoji se Sveti Sava 532. godine u devedeset četvrtoj godini života. Između mnogih drugih čudotvornih i dobrih dela neka bude spomenuto samo to, da je on prvi uredio čin bogosluženja po manastirima, poznat pod imenom čina Jerusalimske crkve. Tropar (glas 8): Potocima tvojih suza besplodnu pustinju si obrađivao i uzdasima iz dubine duše, umnožio si velikim trudom svoje talante. Bio si svećnjak svetu, sijajući svojim čudesima, Savo oče naš: Moli Hrista Boga, da spase duše naše U središtu Kareje nedaleko od Sveštene opštine i protatske crkve nalazi se isposnica Svetog Save nazivana još i posnica ili tipikarnica, zbog svog jedinstvenog tipika. Jedna od najuglednijih kelija na Svetoj Gori, koju je podigao Sveti Sava Srpski 1199. godine, odmah posle podizanja Hilandara, posvećena je Svetom Savi Osvećenom Jerusalimskom, koji se danas proslavlja. U njoj se Sveti Sava Srpski posvetio strogom isposništvu prema propisima Karejskog tipika koji je sam napisao, a čiji se original, kao najstariji dokument čuva i danas u hilandarskoj biblioteci – riznici. Postoji nekoliko prepisa tog spisa ali je najstariji onaj urezan na mermernoj ploči iznad ulaznih vrata na zidu crkve karejske posnice. U posnici Svetog Save sledeći primer najvećeg srpskog svetitelja žive monasi koji se dobrovoljno jave za tu službu. Oni ne treba da se zanimaju ničim drugim osim molitvom za ceo svet i da za dan i noć pročitaju ceo Psaltir (knjigu psalama Davidovih iz Starog zaveta), a u toku sedmice celokupno Četvorojevanđelje. Ovo ne umanjuje ni u čemu obavezu da se ispunjava svakodnevno Bogosluženje: polunoćnica, jutrenje, časovi, večernje, povečerje, već naprotiv samo ga podvigom nadograđuje. Posle povlačenja smernog starca Simeona 1999. godine, u isposnici Svetog Save služi otac Nikodim. Na ikonostasu crkve isposnice nalazi se čudotvorna ikona Bogorodice Mlekopitateljnice koju je po predanju doneo Sveti Sava iz manastira Svetog Save Osvećenog. Ona se nalazi sa desne strane carskih dveri na mestu koje je predviđeno za ikonu Gospoda Isusa Hrista što je redak, ali ne i jedinstven slučaj u pravoslavlju. Uz Mlekopitateljnicu Sveti Sava je iz manastira Svetog Save Osvećenog, iz Svete Zemlje doneo i čudotvornu ikonu Presvete Bogorodice – Trojeručicu kao i štap Svetog Save Osvećenog (patericu) koja se dugo nalazila u istoimenoj keliji nedaleko od Kareje, a od Svetog Ilije (2. avgust) 2004. godine paterica se čuvala u posnici. Danas se štap Svetog Save – Paterica nalazi u Hilandaru pored same Trojeručice, zajedno sa drugim štapom koji je Sv. Sava dobio od Vizantijskog cara da se njime ustoličavaju hilandarski igumani. Ova praksa je sačuvana do danas.
Izvor:Ohridski prolog i blog oca Onufrija Hilandarca – Svetogorske staze
Poslao/la Nela Danas u 06:54

Ostavite komentar