Bratislav Bato Radojičić: Put od košarke do atletike (1. deo razgovora)
Svaki sportista ima svoju priču o tome kako su odabrali svoj put, ali malo koja je tako inspirativna i raznovrsna kao ona Bratislava Bata Radojičića. Njegova sportska avantura počela je na košarkaškom terenu, gde je razvijao svoje pionirske veštine, ali pravi poziv pronašao je tek kada je prešao na, kako je on voli nazvati, “kraljicu sportova” – atletiku, pozivajući se na društvo svojih drugara iz sveta atletike.
Batov sportski gen nije stao sa njim – prenet je na njegovog sina Mikicu, potom Kića i unuka Vuka, koji se i danas (Vuk) mogu pohvaliti izuzetnim košarkaškim sposobnostima. Kao takmičar, Bato je proveo osam godina na atletskim stazama, a sudbina ili mudrost čika Jere dovela ga je do preorijentacije na trenerski posao.
“Naučio si mnogo, a ja sam tu da te podržim”, rekao mu je njegov mentor, čime je započela Batina dvadesetogodišnja trenerska karijera.
Njegovi uspesi nisu ostali nezapaženi – vodio je stručni štab “AK Sloboda” i bio član Upravnog Odbora kluba. Njegovi takmičari postigli su izuzetne rezultate, od svojih rezultata posebno ističe drugo mesto u kategoriji mlađih juniora na nivou Jugoslavije.
Ipak, najveći trenerski uspeh Bato je doživeo sa ekipom atletičarki koje su postale ekipne prvakinje Jugoslavije. Rezultati njegovih atletičara, uključujući Dragana Sekulića, Dragana Dukanca, Slobodana Nidžovića, Sretena Jeftovića, Željka Pantelića, (“izvinjavam se što ne mogu sve da pobrojim” – kaže Radojičić, ali biće prilike u sledećim nastavcima) ostali su zlatna medalja u povesti atletike.
Bato je svoje znanje i iskustvo podelio i kao član reprezentacije četiri godine, ostavivši neizbrisiv trag u sportu koji toliko voli.
Nastaviće se…
Šireći ljubav prema atletici, jedan korak po jedan metar!
Bratislav Bato Radojičić:
-Pored atletike bavio sam se košarkom, tokom pionirskog staža.
-U AK su bili moji drugari i na njihov poziv sam prešao na “kraljicu sportova”.
Sinovi Mikica, Kićo i unuk Vuk su od Vas nasledili dobar košarkaški gen?
-Da kažem da je tako.
-U atletici sam bio osam godina kao takmičar.
-Čika Jere mi je kazao da se preorjentišem na trenerski posao. “Naučio si dosta, a tu sam da ti pomognem”.
– Kao trener sam radio oko 20 godina.
– Bio sam i šef stručnog štaba AK Sloboda jer je bilo prilično takmičara.
-Član UO kluba.
-Najdraži takmičarski rezultat mi je drugo mesto u kategoriji mlađih juniora na nivou Jugoslavije.
-Najvredniji trenerski rezultat postigao sam sa atletičarkama, ekipne prvakinje Jugoslavije.
-Sa atletičarima pamtim rezultate Dragana Sekulića, Dragana Dukanca, Slobodana Nidžovića, Sretena Jeftovića, Željka Pantelića, Dušana Markeševića..Izvinjavam se ostalim takmičarima koje nisam pomenuo (Biće prilike u ostalim delovima razgovora sa Batom, Prim. aut.) .
– Četiri godine sam bio u reprezentaciji…
Uronite u Svet u Jednom Mestu!
Jeste li spremni za avanturu koja spaja sport, kulturu, pravoslavlje i društvene aktualnosti na jednom mestu? Predstavljamo vam i Portal za Sve Vas!
Nastaviće se…
Pet na pet – Aleksandar Srećković Kubura: „Što teže na treningu, to lakše na meču.“ (Iz naše arhive)
Održite korak s najnovijim sportskim senzacijama!
Otkrijte dubine kulture kroz inspirativne priče i intervjue! Produbite svoju duhovnost istraživanjem pravoslavnih vrednosti!
Budite informisani o društvenim trendovima koji oblikuju naš svet!
Đurđe Mečanin/Kablarnet.rs
