U organizaciji Udruženja „Irmos“ iz Čačka, a u manastiru Vaznesenje pod Ovčarom, održano je odlično predavanje doktora istorijskih nauka, Nemanje Devića. Gospodin Dević je u manastiru već drugi put u svojstvu ne samo predavača, već i izuzetno dragog gosta.

Ovoga puta tema je bila Srbija –Država i crkva 1918-1920. godine -Vek obnove i ujedinjenja. Inače, u julu ove godine, Nemanja je odbranio doktorat na temu „Partizanski pokret u Srbiji u periodu od 1941.-1944. godine“. Autor je velikog broja naučnih radova i istorijskih monografija, a zaposlen je u Institutu za savremenu istoriju. Povod za temu o kojoj je govorio bio je taj što je ova godina za srpski narod izuzetno značajna. Reč je o stogodišnjici osnivanja Pećke patrijaršije. U pitanju je jedan ključni događaj u istoriji naše crkve i našeg naroda.

U svom izlaganju koje je bilo daleko od suvoparnog nabrajanja činjenica, brojki i godina, predavač nas je na veoma slikovit način vratio u period nakon 1918. godine, vreme kada je stvorena jugoslovenska država u okviru koje je izvršeno ujedinjenje srpskog naroda. Nakon Prvog svetskog rata, Srbi su izašli kao pobednici i kao takvi su dočekani ne samo u Srbiji, već i u Bosni, Dalmaciji, Sloveniji. Kao rezultat te pobede, formirana je jedna nova, multinacionalna država koja je imala veliki broj problema koje je trebalo rešiti. Uticaj Srba u toj državi, uticaj stranih sila, kao i uticaj kralja Aleksandra Karađorđevića je nešto što je večita tema koja je i dan danas aktuelna.

Po rečima Nemanje Devića, ona je identitetska i izuzetno važna za poimanje nacionalne prošlosti i samoodređivanja naše sadašnjosti. Kroz predavanje nas je podsetio na vrline srpskog vojnika, dočekanog sa velikim poštovanjem sve do Slovenije. Taj naš, srpski vojnik, toliko upečatljiv u Nemanjinom opisivanju bio je pretežno seljačkog porekla. Čak trojica od četvorice vojvoda su bili sinovi ratara. Hrabar, junačan, čojstven, pošten, gostoljubiv, ali i inadžija su samo neke od njihovih osobina koji je na poseban način opisan u knjizi „Tri sile pritisle Srbijicu“, kroz kazivanja solunskih ratnika, a koju nam je predavač toplo preporučio.

Nažalost, naše generacije su svedoci urušavanja države iz 1918. godine, koja se urušila u krvi. Uzimajući u obzir sva zbivanja u novijoj istoriji, od 1990. godine, pa sve do danas, sankcije, ratove, gospodin Dević je istakao da je po njegovom mišljenju veliko čudo da smo mi nakon svega našli snagu da govorimo o identitetskim temama. Bez obzira što je danas nažalost sve podređeno našem komforu, zaključak predavača je da se na svakom mestu u Srbiji ipak sakupi određen broj ljudi koji pokazuju interesovanje za srpsku istoriju i srpski identitet. To se dogodilo upravo danas u manastiru Vaznesenje.

Tekst: Nela Mečanin

Fotografije: Marina Luković